پایگاه خبری تحلیلی پیام فارس

آخرين مطالب

رؤیای بیداری مقالات

رؤیای بیداری

  بزرگنمايي:

پیام فارس - شیراز- پشت حرف‌ها و خاطرات داستان‌هایی است هریک شبیه به هم و با یکدیگر متفاوت‌، چهره‌هایی است نقاب به خاک کشیده که می‌روند بدون تعلق تا از حرم دفاع کنند، برای آنکه آتش بی‌امان جنگ به خاکشان نرسد، برای آنکه معتقدند روزگار روشنایی نزدیک است، با گذشت از زندگی با رؤیای بیداری.
سیزدهم فروردین دو سال پیش،‌جمعه بود. آن روز ابوذر به خانه زنگ زد، پای تلفن به بچه‌ها قول داد که اگر خدا خواست و برگشت، آن‌ها را به یک تفریح جانانه ببرد.
آن روز صبح غسل کرده بود و تمام‌ وقت ذکر می‌گفت. داعش به خان‌ طومان حمله کرده بود، حمله سنگین بود و برای آنکه بتوانند دشمن را پس برانند، تصمیم گرفتند از دوطرف به آن‌ها حمله کنند. فرمانده به ابوذر گفت در سنگر بماند و او با دیگر مدافعان حرم جلو می‌روند. دل در دل ابوذر نبود، چطور فرمانده و همرزمانش را تنها می‌گذاشت؟ طولی نکشید که تصمیم گرفت برود.
وقتی به فرمانده رسید، آن‌ها توانسته بودند تعداد زیادی از تکفیری‌ها را به هلاکت برسانند، با دیدن ابوذر فرمانده اسلحه کلاش او را می‌گیرد و به او تیربار می‌دهد، سخت مشغول راندن دشمن بودند که دست ابوذر مجروح شد، در همین حین فرمانده دستور بازگشت به مقر را می‌دهد.
ابوذر رفت؛ اما در راه بازگشت خمپاره‌ای در کنارش منفجر شد، همرزمانش او را از چفیه‌اش شناختند، از پلاکش. ترکش‌ها تنش را تکه‌تکه کرده بودند؛ اما قلبش را، روحش را؟ هیچ‌کس باور نمی‌کند که ابوذر رفته باشد و نباشد و دیگر صدایش در خانه و وقت بازی با سه پسر قد و نیم‌قدش به گوش نرسد.
ابوذر، دو برادر و یک خواهر داشت. پدرش جانباز جنگ بود و در سال 68 از دنیا رفت. آن زمان ابوذر تنها هشت سال داشت و دو برادرش سلمان و احسان هفت‌ساله و پنج‌ساله بودند. ابوذر و سلمان بعضی وقت‌ها برای کمک به مادرشان چغندر قند‌های مردم را برای ارسال به کارخانه تمیز می‌کردند، بعد‌ها ابوذر که دبیرستانی شد، درس و مدرسه را رها کرد و آرماتوربند شد، شده بود استاد این کار و از همین راه کسب درآمد می‌کرد. در صحرارود فسا مغازه داشت و دستش به دهانش می‌رسید.
قصه ابوذر با یک رؤیا معنای دیگری می‌یابد، رؤیایی در کربلا، در روزهای خدمتش در موکب علی‌بن موسی‌الرضا (ع)، پیامبر (ص) آمده بود، در باغی سرسبز و زیبا، در دستش شربتی بود که به ابوذر نوشاند.
خواب بود، رؤیا یا تجسم بیداری؟ این را تنها ابوذر دانست و درک کرد.
سه کودک قد و نیم قد داشت و بسیجی بود، رفتنش دشوار بود؛ اما بعد از این الهام، چنان شیفته شد که میخواست از کربلا به شام برود. آخر رسول خدا به او بشارت داده بود، نشانه از این واضح تر؟
نشانه‌ها، تنها آن روز نبود که سرنوشت را به او نشان می‌دادند، از ده سال پیش، وقتی راه خودسازی را آغاز کرد، خود را به او نشان می‌دادند.
سلمان می‌گفت: ده سال با آیت‌الله حیدری فسایی، استادش در قم مشق خودسازی می‌کرد و به گفته مرادش، هر بار پانصد قدم از آنچه باید می‌بود، جلو‌تر رفته بود.
عشق که گام و قدم نمی‌شناسد، بال و پر می‌دهد و آدمی را می‌برد به اوج. همین بود که دلبستگی نداشت.
مسلم از نماز‌های بگاه و بی‌گاه ابوذر یاد می‌کند، از آن هنگام که برای رفتن به مسجد از خادم کلیدی خواسته بود و خادم مسجد از آن روز انگشتری ابوذر را به‌رسم هدیه می‌پذیرد و تا امروز که سه سال از شهادتش می‌گذرد آن را به یاد از شهید از دست در نمی‌آورد.
مادرش می‌گوید: ابوذر تعلقی نداشت، من او را به بانویم زینب (س) سپردم، من با دست‌های خودم او را بدرقه کردم، پسری را که به رهبرش عشق داشت و دلداده امامش بود.
این زن صبور ادامه می‌دهد: ابوذر می‌گفت مدافع حرم نامی است که ما گذاشته‌ایم وگرنه مدافع حریم اهل بیت را چه نیازی به من و امثال من؟ اهل بیت بر ما منت گذاشته‌اند که با دفاع از حرم خودمان را بسنجیم و بسازیم.
مادر از دوستان پسرش می‌گوید که همراه با ابوذر به گلزار شهدای گمنام می‌رفتند، آنجا شهید برایشان خطبه همام نهج‌البلاغه را تفسیر می‌کرد و یک ماه پیش از اعزامش وقتی پیکر نخستین شهید صحرارود، شهید عبدالله قربانی را به روستا آوردند، به مزار پایین دست شهید اشاره کرد و روی خاک نوشت، پیکرم را اینجا دفن کنید که کردند، در جوار همین شهید، همین رفیق، همین الگو.
 





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

پرداختن به توسعه گردشگری از شعار تا عمل

رها شده در «قندیل»

حساسیت جامعه نسبت به موادمخدر زیاد نیست/ حرکت الگوی مصرف به سمت موادمخدر تلفیقی

بی آبی و گرما به هم سازند تا آسایش مردم شیراز براندازند

نیروهای جهادی سعدی نشینان راتنها نگذاشتند/ سیل توجه همه راجلب کرد

صنایع دستی جهرم در پستوی یادها و خاطره ها

کودکانی که مردانه کار می کنند

زندگی پلاستیکی؛ مرگ محیط زیست

ملخ بوستان خورد و مردم ملخ

ارائه الگوی عشق بیمار در برخی نمایش های شبکه خانگی

یادگار آیت الله شب زنده دار

آتش سوزی سینما بهمن شیراز، عمدی یا غیرعمدی

اصلاح رژیم غذایی در کنترل پرفشاری خون موثر است

دست‌هایی که از آن سوی میله‌ها دراز شده‌اند...

خط دوم آبرسانی به شیراز امسال به بهره برداری می رسد

گذرحافظ دربن بست رندان فال فروش است/ تعقیب وگریز دستفروش وگردشگر

نگاه عملگرایانه به اصل بهره‌ وری

سفرهای ارزان؛ تجربه‌ای دشوار اما دست یافتنی است

جایگاه مغفول حکمت در «شهرحکمت»/ شیرازی ها از ملاصدرا چه می دانند؟

هویت

نوید دوباره اداره هیات امنایی تخت جمشید

ایران وجوانان انقلابی

مبارزه با آفات کشاورزی، تضمینی برای امنیت غذایی

ضرب زخمه ناکوک بر گوش مدرسه

هفته روابط عمومی

کلیشه بودن سریال های مناسبتی

مطبوعات

آمریکا را بیشتر بشناسیم

بورس ، بانک ، مسکن

چشمان پرسکوت کاکو به نمایش در آمد

میراث

ملخ و تداوم مبارزه با آن در فارس

شورای شهرشیراز و مصوبات اردیبهشتی اش

لازمه رسیدن به موفقیت

کالای معیار

بزهکاری

خودرو بی‌ترمز

شیراز، نام دیگر همه ما

جشنواره بهار نارنج و جلوه های ناب از رایحه خوش بهار

نارسایی

تحریف نام خلیج فارس و مسئولیت ما

کودکی هایی که به یغما رفته است

آرزوی هر خانواده یک خانه

اصلاحات جدید در فرانسه

قانون، زمین خواران را محکم تر برزمین بزند

گردشگری به یاری رفع مشکل اعتیاد آمد/ جدایی معتادان از سنگ سیاه

الفبای شرارت

مساله

اردیبهشت شیراز؛ دلفریب و دلربا

سعدی شیراز یا شیراز سعدی