آخرين مطالب

ديوار بلند«گرافيتي»در رودخانه خشک/ بومي به اندازه ديوارهاي شهر مقالات

ديوار بلند«گرافيتي»در رودخانه خشک/ بومي به اندازه ديوارهاي شهر

  بزرگنمايي:

فارس انلاين- شيراز به واسطه وجود فضاي گسترده اي همچون رودخانه خشک که دست کم بخش بزرگي از شهر را به دو نيم تقسيم کرده و سال هاست آبي از ميان آن عبور نمي کند، فضاي مناسبي است تا هنرمندان  ديوارهاي سنگي اين رود را که که در گذشته هاي دور «خرم رود» ناميده مي شد و گاهي به خشک از آن ياد مي شود به هنر بيارايند.

گرافيتي به عنوان شاخه اي از «هنر خياباني» در همه شهرهاي بزرگ و شناخته شده دنيا هنري است که خاستگاه اجتماعي و اقتصادي دارد و در اوج خيزش هاي مردمي در گوشه و کنار اين کره خاکي اوج و افول مي يابد.

آتن؛ پايتخت گرافرهاي دنيا/آثار باستاني دستخوش گرافيتي

در يونان نيز چنين هنري به خصوص در دهه اخير ديده شده که هنرمندان آثاري را بر پيکره شهر خلق کرده بودند.

البته در پايتخت تمدن يونان هستند مشاغلي که خود ديوار يا کرکره هاي اماکن تجاري را به اين هنرمندان سپرده تا با رنگ و اسپري به جان آن بيفتند.

در آتن يکي ديگر از پديده هايي که حاصل کار گرافيتي آرتيست هاي اين شهر به شمار مي رود خلق آثاري بر روي ديوار مسير قطار شهري است که گاهي به اين بخش شهر هم کفايت نمي کند و هنرمندان روي بدنه واگنهاي مترو هم هنر خود را بروز مي دهند.

اين درحاليست که هنر گرافيتي در ايران از دو دهه پيش در شهرهاي بزرگي مانند تهران و شيراز به خاطر گسترش فضاي مجازي و دسترسي به اطلاعات پيرامون اين رويداد هنري اوج گرفته و حتي شهرداري تهران براي ساماندهي آن دست به ابتکاري زد که در جاي خود انتقادهايي هم در پي داشت چراکه هنرمندان گرافيتي معتقدند اين هنر زيرزميني است و آنگاه که از حالت پنهان خارج شود اصالت خود را از دست داده و ديگر گرافيتي به شمار نمي رود.

در شيراز تعداد گرافرها محدود نيست/رودخانه خشک خاستگاه گرافيتي

در سال هاي اخير با دستيابي آسان نسل جوان به اطلاعات، گرافيتي رواج بيشتري در ميان جوانان علاقه مند به هنر يافت و اکنون در شيراز شايد بيش از انگشتان دو دست گروه ها و گرافرهايي مشغول به کار هستند گرچه براي دستيابي به اطلاعاتي از اين افراد و گروه ها بايد فقط به شبکه هاي پيام رسان و فضاي سايبري بسنده کرد.

نمونه آثار گرافيتي در شيراز افزون بر آنچه گاهي در ديوارهاي بلوار شهيد چمران ديده مي شوند که پاکسازي مي گردند، آنچه بيش از همه مورد استفاده قرار مي گيرد فضاي گسترده و محصور رودخانه خشک است که به ويژه در زير پلها و تقاطع هاي آن ديواري نيست که حاوي اين نقاشي ها و خطوط شکسته نباشد.

در پيوند با اين پديده هنري معاون سيما و منظر شهري شهرداري شيراز مي گويد: براي ساماندهي گرافيتي هاي سطح شهر و گرافيک شهري با استادان دانشگاه در ارتباط هستيم.

البته علي اکبر حسيني تفاوتي ميان گرافيک و گرافيتي نمي بيند و پيرامون ساماندهي گرافيتي ها و نقاشي هاي ديواري شهر شيراز عنوان مي کند: در نشست هاي مشترک ضمن اخذ مشاوره از چهره هاي علمي و دانشگاهي رشته گرافيک هريک از طرح هايي که قرار است در شيراز اجرا شود با کسب نظر از آنهاست، سپس اقدامات اجرايي آن انجام مي گيرد.

وي در پاسخ به اين پرسش که آيا شهرداري شيراز هم مانند شهرهاي بزرگ و شناخته شده دنيا که ديوار در اختيار گرافيتي آرتيست ها قرار مي دهند تاکنون چنين کاري انجام داده مي گويد: ديواري به اين کار اختصاص نداديم، اما براي استفاده از نظرات و ايده ها، بخشي از هنرمندان به بحث و تبادل نظر با سازمان سيما، منظر و فضاي سبز شهرداري شيراز مي پردازند.

گرافيتي در ذات خود روحيه اي انتقادي دارد

از سويي کارشناسان هنر به ويژه طراحان و هنرمندان رشته گرافيک معتقدند مادامي که گرافيتي از حالت پنهاني بيرون نيامده اصالت اين هنر بهمخفي بودن آن است و چنانچه مانند جشنواره ها و رقابت هاي سازمان يافته به اين هنر پرداخته شود، ديگر گرافيتي نيست و بلکه شکل جديدي از هنر سفارشي در قالب نقاشي هاي ديواري توسط سازمان ها و نهادها به هنرمندان نقاش سفارش داده مي شود تا موضوعي خاص را به روي ديوار بياورند.

اين درحاليست که يکي از کارشناسان رشته گرافيک معتقد است: گرافيتي در ذات خود روحيه اي انتقادي دارد اما گاهي اوقات به شيوه اي ظريف مفاهيمي فرهنگ ساز و حتي طنز گونه را نيز مي تواند به مخاطب خود ارائه دهد.

امين غازياني مي گويد: هنرمند گرافيتي کار يکي از بي واسطه ترين رويکردها را براي ارتباط با مخاطب بر مي گزيند و آن چيزي جز حرکت به سمت مردم و نقش زدن روي ديوارهاي شهر نيست.

او عنوان مي کند: گرافيتي ريشه اي تاريخي دارد و با کمي اغماض مي توان ديوارنگاري غارها را نمونه اي از نخستين گرافيتي هاي بشر محسوب کرد.

گرافيتي معاصر ايران، از سال 1385 با حضور هنرمندان جوان موج جديدي را تجربه کرده و ويژگي هاي نويي از خود به نمايش گذاشته است. البته اين هنر هم مانند ديگر نمونه هاي هنر وارداتي تحت تاثير گرافيتي ديگر کشورها قرار دارد و براي نمونه کمتر ديده مي شود گرافيتي حاوي فونت فارسي باشد.

گرافرها در شيراز نيز بيکار ننشسته و با اوج گرفتن موضوعات به روز گاهي در نقش و نگارهاي خود شخصيتي را کليشه کرده و روي ديوارها به يادگار مي گذارند و آن گاه که موضوع هاي اجتماعي در نقطه جوش قرار مي گيرند ديوارها پناهي براي آثارشان مي شوند. چراکه آنان دوست دارند بدون واسطه و نظارت آثار خود را در اختيار شهروندان قرار دهند و جدا از گفتمان رايج در داخل گالري ها و موزه ها اين آثار را به شهر هديه کنند.




نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

متخصصان زبان و ادبیات فارسی را دریابید

بازماندگی از تحصیل و زباله گردی

جشن‌های غیرایرانی در سبد خانوار ایرانی

چرا 40 سال مرگ بر آمریکا

آنچه باید در مورد قطره آهن و اطفال بدانیم

قیمت رها شده است؛ نظارت نیز

چکش‌کاری آموزش‌وپرورش برای تقویت حقوق معلمان

خسروشیرین، نگین گردشگری روستایی در شمال فارس

فراموشی و خود فراموشی

فرار رو به جلو

گره کور متروی شیراز در زندگی همسایگان

وقتی خیابان‌ها کودکی را می‌بلعند

خزان کاغذی

سلامتی در دوران سالمندی با تغذیه مناسب

گشتی در خیابان زند شیراز/ سرگردانی میان دلار آبی و سفید

تا کی

کلوخ‌پز؛ شروع پاییز اقلیدی‌ها

بازچرخانی آب طرحی برای سازگاری با کم آبی در فارس است

از کوروش چه می دانیم

قوطی برخی عطاری ها همه چیز دارد بجز سلامتی

فقر مطالعات فرهنگی و اجتماعی درباره عشایر فارس

این سگان، راه سلامت بسته اند

داغ خشکسالی بعلاوه تبرسودجویی، می دهد زغال

فارس در پاسداشت بهمن بیگی عقب افتاد

شیرازی ها تلخ وشیرین هنرهفتم را یادآوری کردند/صفای سینما در گذشته

استاندارد نسبی مدارس

معلمان مدارس غیردولتی و تضییع حقوق

چالش بی‌تحرکی در زنان کارمند

چند می گیری تصادف کنی

به جای دارو

آیا آبی از انرژی خورشیدی گرم می شود

رسانه گردشگری

بازار قیصریه لار، نماد مقاومت در برابر قهر طبیعت

فرزندت کجاست

همنشینی تاریخ و کباب بی بی خانم گل در موزه ای خود ساخته

فرهنگ و خیابان

بود و نبود رسانه ها

دکه های خالی از مطبوعات، انباشته از تنقلات

گران ترین اعتیاد همراه

یخچال، دلوچه دوز کازرونی را دلسرد نکرده است

مردم چه می خواهند

چالش های جهانی شدن اصیل ترین بافت تاریخی خاورمیانه

دیده بان جوان خدا را دید

تالاب های فارس نه جان دارند و نه اعتبار

رؤیای بیداری

آب هست، اعتبار نیست

توان بیش از پیش آثار تاریخی فارس برای جهانی شدن

مسئولان پیوند خود را با مردم محکم کنند

کلیسای چهارصدساله شیراز نیازمند مهربانی

عرصه بر حیات وحش تنگ شده است/ پرندگان مهاجر به فارس نمی آیند