پایگاه خبری تحلیلی پیام فارس

آخرين مطالب

طرحي براي راديو و تلويزيون خصوصي مقالات

طرحي براي راديو و تلويزيون خصوصي

  بزرگنمايي:

فارس انلاين- اين روزنامه مبناي اين تحليل خود را سخنان اخير علي مطهري نائب رئيس مجلس شوراي اسلامي در اين باره قرار داده است.
در اين يادداشت به قلم محمدمهدي جعفري زاده صاحب امتياز و مديرمسئول و روزنامه طلوع آمده است: در سال 1925 ميلادي که اولين تصوير واقعي تلويزيون توسط جان لوگي اختراع شد، طولي نکشيد که در سال 1953 نخستين ايستگاه تلويزيون خصوصي در اونتاريو (تورنتو) آغاز به کار کرد. از آن زمان تاکنون اکثر کشورهاي جهان، مجوز تاسيس تاسيس تلويزيون را به بخش خصوصي داده اند و آنها مي توانند به فراخور ظرفيت سياسي کشورشان، موضوعات مورد علاقه مردم و گردانندگان را توليد و پخش کنند.
امروز ديگر با وجود شبکه هاي اجتماعي و ماهواره ها، بسيار تعجب آور است که هنوز راديو و تلويزيون در کشوري فقط در دست حکومت باشد و مردم و بخش خصوصي اجازه راه اندازي و تاسيس آن را نداشته باشند.
با نگاهي به کشورهاي جهان، نه تنها کشورهاي پيشرفته بلکه کشورهاي همسايه ما مانند افغانستان و عراق داراي شبکه هاي متعدد تلويزيون خصوصي هستند. در شان کشور ما نيست که با آن سابقه تمدني، فرهنگي و تاريخي از آنها عقب تر باشيم.
طبق آمار منتشره، در افغانستان در سال 1387 علاوه بر تلويزيون ملي افغانستان، 10 شبکه خصوصي سراسري و هشت شبکه خصوصي محلي در ولايت هرات و بلخ فعاليت مي کردند که مسلما تا امروز بيشتر شده است.
در عراق نيز طبق آمارهاي چند سال پيش بيش از 12 شبکه تلويزيوني خصوصي به توليد و پخش برنامه مي پردازند. ترکيه و ساير کشورهاي همسايه نيز داراي شبکه هاي متعدد تلويزيوني خصوصي هستند.
به هر حال با هر معياري که بسنجيم، محدود شدن يک کشور فقط به يک تلويزيون دولتي ، امر پسنديده اي نيست و مردم را به سوي رسانه هاي جهاني سوق مي دهد و آنچه که آنها مي خواهند و توليد مي کنند به مخاطبان عرضه مي شود.
عاقلانه ترين روش در دنياي باز کنوني اين است که همه رسانه هاي گروهي همچون راديو و تلويزيون، مطبوعات، خبرگزاري ها و سايت خبري با آزادي کامل در چارچوب قانون کشور توسط سلايق و گرايش هاي مختلف اداره شود تا ابتکار عمل در دست خودمان باشد نه بيگانگان.





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

ارگ کریم‌خان شیراز بازهم جولانگاه عنکبوت‌ها شد

نشست های «الف» در شیراز آغاز شد/ جلسات نقد و اجرای موسیقی نوگرا

تن تشنه زمین، فروریخت

کمبود نیرو و فراخوان فرهنگیان بازنشسته فارس برای تدریس

انسان در عرفان اسلامی بنیان هنر خداوند است

آتش، پرونده ارگ کریم‌خان را بازگشود

هیس، اینجا بیمارستان است

خبرنگاری به‌روایت زنان

شیراز و انتظار برای گرفتن نشان جهانی صنایع‌دستی

کرانه‌هایی که پا پس می‌کشند

تالاسمی، درد بی‌پایان

مصوبه درمانی حال بختگان راخوب نکرد/کشت بالادست آبی باقی نمی گذارد

مصائب بوعلی‌سینای صدرا

نرگس باید از شیراز برود

وحشت در جاده های فارس سایه انداخت/ «رخ به رخ» با مرگ

هپاتیت، بیماری تباه کننده کبد

قلب درمان جنوب کشور، سنگین می‌تپد

محور دروازه قرآن مخاطره‌ای برای شیراز

بازارچه‌هایی بافرجام ورشکستگی

موسیقی پاپ ازنوع بدش درایران رایج شده است/آموزشگاه ها کیفی نیستند

کوک ساز عندلیبی ها برای پیوند نوای موسیقی و عرفان

سنگی که شکست، سکوتی که نشکست

هتل آسمان از تهدید تا فرصت

شهر جدید با مشکلات قدیمی

تجارتی جهانی در پستو

«جاروی پیش »، جلوه ای دیگر از سخاوت نخل

اتصال جاده خرامه به محور شیراز – مرودشت، یک گام دیگر نیاز است

ضرورت احیای اقامتگاه های بوم‌گردی

پیچ مرگ در حاشیه جاده

مشتاقان غواصی؛ جای آموزش اینجاست

سرگذشت یک سنگ از ظهور تا سقوط

بزودی آبی زیر پوست شهر جهرم می‌دود

حرکت پرشتاب برای تداوم توسعه استان ها

کارگروه مبارزه با قاچاق کالا و ارز در فضای مجازی فارس تشکیل شد

تداوم کمک رسانی به سیل زدگان تا رفع مشکلات

اینجا ارابه های مرگ پرشتاب می تازند

کِشتی در خُشکی

حکایت شوربختی دومین دریاچه ایران

سرنوشت غم انگیز دو تالار در شیراز: یکی پیر شد، دیگری زاده نشد

وقت تَق‌سیمِ تَق‌صیر

تعیین هوشمند مقصد سفر به جای گرفتاری 15 ساعته در ترافیک شمال

جاده‌های ناایمن فارس و انسان همواره مقصر!

سایه سنگ بر دروازه قرآن شیراز

توهم پرآبی

روایت مطبوعات شیراز از مذاکره سیاسی تا رقابت های انتخاباتی

صدها جان نازنین لای این آهن پاره ها پرپر می شود

رد پای بیوه سیاه در مُهر

سوداگری دلالان و جیب نحیف مستاجران!

ایران از توسعه سدهای برقآبی جا ماند/روایتی دیگر از لزوم سدسازی

فرصتی برای آبادانی فارس یا تهدیدی برای گروه محدود