پایگاه خبری تحلیلی پیام فارس

آخرين مطالب

در شیراز؛

نشست «بر خوان سعدی» برگزار شد فرهنگي

نشست «بر خوان سعدی» برگزار شد

  بزرگنمايي:

پیام فارس - شیراز- بیستمین نشست از سلسله نشست‌های سعدی‌ با موضوع «بر خوان سعدی» توسط انجمن فرهنگ و ادب شیراز و با همکاری سازمان اسناد و کتابخانه ملی مرکز فارس و مرکز سعدی‌شناسی در سرای سخن برگزار شد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی مرکز اسناد وکتابخانه ملی فارس، در این نشست فرح نیازکار، سعدی‌پژوه، نویسنده و استاد دانشگاه با توجه به زادروز خواجوی کرمانی در هفدهم دیماه پیرامون خواجوی کرمانی و آثارش و مقایسه غزل‌های او با غزلیات سعدی سخن گفت و با تبیین پیشینه زندگی خواجوی کرمانی افزود: تئاتر شاعران از محیط اطراف و عشق و الفت‌شان به دیار و شهر و کاشانه خود نشان از اهمیت این امر به عنوان هویت فرهنگی و اقلیمی آنان دارد. برخی از شاعران تا پایان عمر خویش زادگاه خود را ترک نکرده‌اند و برخی، سال‌ها در دیگر سرزمین‌ها زیسته‌اند و تجربیات حاصل از این سفرها را در آثار خویش با مردمان در میان نهاده‌اند. بسیاری از آنان در اشعارشان نام زادگاه و شهر خود را به نیکی و برخی نیز با دلتنگی و رنجوری یاد کرده‌اند و به همین دلیل نیز روی به مهاجرت نهاده، دیار خود را ترک نموده و در اقلیمی دیگر ساکن شده‌اند و آن دیار را ستوده‌اند؛ چنانکه خواجوی کرمانی در اشعار خویش چنین یاد می‌کند: «خّرم آن روز که از خطۀ کرمان بروم/ دل و جان داده ز دست از پی جانان بروم» و با افکندن رحل اقامت در شیراز، چنین می‌سراید: «هر نسیمی که از آن خطه نیاید باد است/ خنک آن باد که از جانب شیراز آید» این گسستن و دل بستن از خطه کرمان به جانب شیراز را می‌توان با رویکرد به زندگی و آثار خواجوی کرمانی منوط به عواملی دانست که در سه مقوله زیر قابل بررسی‌اند؛ دل‌آزردگی شاعر از زادبوم خویش به دلیل ناهنجاری‌های فرهنگی، اجتماعی و سیاسی موجود در آن دیار/ ساختار مطلوب فرهنگی ، اجتماعی، سیاسی و عرفانی شیراز در دوران خواجو/ باورمندی و ارادت خواجو به شیخ مرشد، اهمیت خواجو در تاریخ غزل‌سرایی نه به جهت تقلید از سعدی است که به جهت آن است که مقدمه حافظ است؛ زیرا از قضا مقلد خوبی برای سعدی نیست.
ابواسحاق کازرونی و شیخ امین الدین بلیانی که خواجو او را "پیر خود" نام می‌نهد. این همه خواجو را بر آن می‌دارد تا از میان سفرهای بسیار و کسب تجربه از هر دیار؛ شیراز را موطن فرهنگی خویش بداند و سال‌های پختگی عمر خویش را تا پایان در آن به سر برد. شیراز و شیرازیان نیز مقدمش را گرامی داشته و او را عزیز شمردند. پس از درگذشتش نیز آرامگاهی درخور برایش برساختند و تا امروز نیز بر تفاخر این مقبره افزوده‌اند. از این روی است که ما شیرازیان خوش می‌داریم او را خواجوی کرمانی شیرازی بنامیم.
مولف شرح غزلیات سعدی در ادامه افزود: غزل مولوی و سعدی را به ترتیب کمال غزل عرفانی و ستایش کمال و جمال بدانیم، غزل کلاسیک فارسی پس از این دو شاعر خاصه در سده هشتم هجری راهی تألیفی پیش گرفت و با ترکیب دو گونه غزل نامبرده به صورتی نو به کیفیت‌های بی‌سابقه دست یافت. غزل حافظ مظهر چنین تألیف و ترکیبی است؛ ولی باید بیفزاییم که حافظ مبتکر این‌گونه غزل نبوده است، بلکه آن از قلم شاعری برای نخستین بار سر زده است که زندگانی نظری و عملی‌اش دارای تجربه و نشیب و فرازی چون زندگی مولانا جلال‌الدین مولوی و سعدی شیرازی بود.
این شاعر خواجوی کرمانی است؛ ما عناصر اندیشه و شیوه هنر حافظ را در سروده‌های خواجو می‌یابیم. خواجو به اندیشه و شیوه غزل فارسی مسیری نو بخشید؛ او عنصر تأملی را در غزل تقویت کرد و در نتیجه بر موضوع‌های سنّتی غزل افزود. گذشته از این با آمیختن اندیشه‌های عرفانی و خیام‌گونه به سنّت غزل گیتیانه، به غزل سدۀ هشتم، بیشتر مایه فرهنگی و اجتماعی داد. بدین‌گونه غزل فارسی، نکته‌سنج و انتقادی‌تر شد و طعمی ژرف یافت. خصیصۀ دیگری که غزل خواجو (و به‌طور اصولی غزل قرن هشتم) را از آن پیشینیان متمایز می‌کند، رنگ فردی بیشتر مسائلی است که در آن به میان می‌آید؛ در غزل این دوره شاعری سخن می‌گوید که برداشت‌ها و تعبیرهای خلاف عرف وی بیش از گذشته است؛ او امور متعارف را با تعقلی غیرمتعارف می‌نگرد و داوری می‌کند.
این استاد دانشگاه در ادامه گفت: شعر غنایی خواجو، مانند شعر بیشتر شاعران هم‌روزگار او، با عبارات و اصطلاحات اهل تصوّف و عرفان آمیخته است و بعضی از غزل‌های او، با این زبان صوفیانه، با اشاراتی در نقد شیخ و صوفی، بی‌ثباتی دنیا و احوال آدمی و دعوت به خوشباشی همراه می‌شود و مجموعه عناصر لازم برای غزل عاشقانه، عارفانه و رندانه را فراهم می‌سازد. او در شعرش خانقاه، مسجد، صومعه، در عرصه غزل‌سرایی اگر خواجو صاحب نامی درخور خویش شده است به واسطه غزل‌های عارفانه ـ عاشقانه‌ای است که در واقع با دیدگاهی متفاوت اما نه در حد کمال بدان پرداخته است.
وی افزود: خرقه رونق ظاهری را به باد انتقاد می‌گیرد. خود را رند و آزاده می‌نامد و خلاصی خود را در حلقه رندان خرابات می‌داند. خداشناسی را در خودشناسی می‌داند. در این میان عشق او را در رهیدن از خود یاری می‌رساند.
وی همچنین افزود: شراب از مضامینی است که ذهن شاعرانه او را به خود معطوف ساخته است که در برخی از اشعارش رمز و نمادی عرفانی است. در برخی از غزل‌هایش نیز، صبغۀ قلندری از نوعی که در شعر سنایی و عطار وجود دارد، دیده می‌شود.
به باور این مولف؛ خواجو روح بدبینی و انزوایی را که از قرن ششم و پس از آن با شروع حمله مغول در جامعه حاکم شده بود، سلطه مغول‌ها، جورهای حاکم بر جامعه و... را درک کرده و در آثارش به نوعی این یأس و ناامیدی و روی‌برگردانی از دنیا را به تصویر کشیده؛ یکی از دلایل گرایش او به عرفان نیز همین امر است.
نیازکار در ادامه پیرامون سبک شاعرانگی خواجو گفت: شیوه خواجو در غزل، سادگی و روانی است به گونه‌ای که می‌توان با اندکی جابه‌جایی آن را به نثر درآورد. مضامین تازه، علاقه به تکرار، به کار بردن اصطلاحات موسیقی در غزل، تلمیح به داستان پیامبران و... از ویژگی‌های عمده غزل‌های اوست. خواجو جمال‌پرست است و در تقابل صورت و معنی در جهان‌بینی عارفانه خود بر آن است که از صورت به معنا پی می‌برد.
وی در ادامه گفت: از غزلیات خواجو پر پیداست که او عاشقی دل‌سوخته و بلای فراق و درد عشق کشیده نیست؛ قهرمان عاشق‌پیشه غزل‌هایش نیز خود نیست؛ او این بلایا را نیازموده و حلاوت آن را نیز حس ننموده، از این‌رو بر عاطفه ما اثر نمی‌گذارد، اما مقررات شاعرانگی را شناخته است و توصیفات او از این منظر عبور می‌کند.
نیازکار اما امتیاز خواجوی کرمانی را چنین برشمرد :خواجو در سرودن غزل‌های عاشقانه ـ عارفانه یعنی وارد کردن مضامین عرفانی در سخن پیشرو حافظ است. در عرصه غزل‌سرایی اگر خواجو صاحب نامی درخور خویش شده است به واسطه غزل‌های عارفانه ـ عاشقانه‌ای است که در واقع با دیدگاهی متفاوت اما نه در حد کمال بدان پرداخته است؛ غزل‌های او به دو بخش غزل‌های عاشقانه و غزل‌های عارفانه قابل تقسیم‌اند؛ آنجا که می‌توان ردپاهایی از مشابهت خواجو و حافظ یافت در همین غزل‌های عارفانه است به جهت رویکردی که در آن ایجاد نموده و در بخش غزل‌های عاشقانه می‌توان او را با سعدی سنجید.
او در پایان افزود: اهمیت خواجو در تاریخ غزل‌سرایی نه به جهت تقلید از سعدی است که به جهت آن است که مقدمه حافظ است؛ زیرا از قضا مقلد خوبی برای سعدی نیست اما در انتخاب پیوند غزل عارفانه و عاشقانه، آغازگر خوبی به حساب می‌آید اگرچه این شیوه در شعر حافظ به تکامل می‌رسد.





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

نماینده ویژه میراث فرهنگی از اسکان اضطراری مسافران در شیراز بازدید کرد

اعزام 15 تیم امداد و نجات/ استفاده از 12 دستگاه خودروی عملیاتی

آبگرفتگی شدید مغازه ها در شیراز

خروجی پست برق دروازه قرآن به طور موقت قطع شد/ مشکلی در شبکه نیست

تعداد کشته های سیل شیراز به 11 نفر رسید

فیلمی از لحظه تخریب یک خانه در شیراز بر اثر سیل

پیش بینی مجدد بارش سنگین در شیراز/ مردم تجمع نکنند

واکنش حمید گودرزی به سیل شیراز/ امیدوارم مسئولین به مردم کمک کنند

دادستان شیراز از متولیان توضیح خواست/ شهردار در شیراز نیست

آب شرب شیراز به هیچ عنوان آلوده نیست/ سامانه 190 منتظر گزارش

وضعیت خیابان های شیراز بعد از سیلاب امروز

نیرو و امکانات پزشکی و مهندسی سپاه فجر در خدمت مردم است

تعداد مصدومین حاضر در بیمارستان به 44 نفر رسید

جزئیات سیل در شیراز/ از دو هفته قبل هشدار داده بودیم

تشکیل گروه 4 نفره بررسی وضعیت سیلاب شیراز

اطلاعیه آیت الله دژکام درپی کشته شدن جمعی از هموطنان در سیل شیراز

شهردار به شیراز برگشت

اسکان اضطراری مسافران و سیل زدگان فارس در بقاع متبرکه

جاری شدن سیل در دروازه قرآن شیراز

لحظه نجات یافتن مادر و فرزند از سیل شیراز

فیلمی از خسارت سیل به ماشین‌ها در خیابان‌های شیراز

تصاویری از خسارات وارد شده در شیراز پس از سیل

سیلاب شیراز 17 کشته و 68 مصدوم برجای گذاشت

بازار وکیل شیراز را آب گرفت

بارش ها تهدیدی برای گردشگران پاسارگاد نیست

مدیران شهری شیراز بازهم غافلگیر شدند/ شهر تحت پوشش سیلاب

درخواست کمک از هیچ نقطه استان فارس نداشتیم/ آمادگی مدیریت بحران

هلال احمر فارس به حالت آماده باش درآمد

لذت نظاره آبشاری با چهار نوع آب/ نقاشی طبیعت را در مارگون ببینید

کاروانسرای تاریخی صفاشهر بازگشایی شد

انتقال ادبیات و فرهنگ فارس به نسل آینده مورد توجه قرار گیرد

شیراز از گل بهترو، جاذبه جدید گردشگری در گذر حافظیه

بحث بر سر ساعت بازدید از زیارتگاه رندان جهان

چهارمین نمایشگاه گروهی بهار ایرانی در گالری تاروپود دایر است

شیراز میزبان جشنواره شادشهر و نان و روستا + عکس

بازارهای تاریخی فارس گردشگران را فرامی خوانند/ شکوه معماری ایران

443 هزار نفر از اماکن تاریخی و فرهنگی فارس بازدید کردند

نام آوران فارس را بشناسید/ دالانی از تاریخ برای گردشگران

مجموعه میراث جهانی پاسارگاد را به شیوه VR ببینید

292 هزار و 375 نفر از مکان های تاریخی فارس دیدن کردند

اقامت بیش از 740 هزار نفرشب گردشگر در فارس

یادمان های تاریخی زندیه ، جلوه گاه هنر و مردمسالاری

لزوم توجه به داشته‌های بومگردی شیراز/ بومگردی یک محتوای فرهنگی است

چهارمین نمایشگاه گروهی بهار ایرانی در نگارخانه تاروپود

رونق اقتصادی با وضعیت کنونی بانکها ممکن نیست/ قناعت می کنیم

اسکان مهمان نوروزی در مدارس فارس از مرز 308 هزار نفرروز گذشت

خوراکی های شیرازی جاذبه خوشمزه گردشگری/ از فالوده تا کلم پلو

فرصت طلایی سفر به جهرم در نوروز 98

28 هزار و 532 خانواده در مدارس فارس اسکان داده شدند

افزایش چهل درصدی اقامت گردشگران در فارس