پایگاه خبری تحلیلی پیام فارس

آخرين مطالب

شهرهای بی‌دفاع مقالات

شهرهای بی‌دفاع

  بزرگنمايي:

پیام فارس- در این نوشتار به قلم فرزاد وثوقی آمده است: سیل خیلی چیزها را با خود شست و برد. سیل زوایای پنهان شهرسازی ما را آشکار کرد و شعارهای رنگین همه آنان که در طول سال‌های اخیر قمپز در کرده بودند را باطل نمود.
سیل چهره آسیب‌پذیر شهر را هویدا نمود. حالا ما مانده‌ایم و خسارت‌های میلیاردی که باید جبران شود و مدیرانی که به طور قطع پرونده بازسازی را پاس‌کاری خواهند نمود.
اگر امور بر مدار انصاف، پاک‌دستی، شفافیت و تخصص بود که شهر نباید این‌چنین در برابر بارش‌های فصلی آسیب‌پذیر باشد. وقتی نظام مدیریتی ما، چه در سطح کلان و چه خرد، متکی به حوزه سیاست باشد، عاقبتمان بهتر از این نمی‌شود.
چند روز پیش در حال بررسی اخبار و گزارش‌های منتشر شده خبرگزاری های رسمی کشور بودم که موضوع سدسازی در کشور نظرم را جلب کرد و به خواندن نظرات یک کارشناس ارشد و فعال محیط زیست مشغول شدم.
در بیان این کارشناس متوجه شدم کار از پایه خراب است و کسی به فکر امور نیست. شهرها بی‌دفاع و آسیب‌پذیراند، خصوصاً اگر سیل یا زلزله‌ای حادث شود.
به گفته این کارشناس و فعال محیط زیست، در زمان پیش از انقلاب 13سد و حالا 600سد داریم که اصولاً پس از ساخت به حال خود رها شده و حتی در موضوع لایروبی آنها اقدامی انجام نشده است.
انگار هر دو هفته یک سد در ایران ساخته شده و معلوم نیست این روش سدسازی به نفع چه کسانی بوده است.میزان قرار گرفتن گل و لای در این سدها به حدی است که شاید حدود دو سوم حجم پشت سد را فرا گرفته و تنها یک سوم گنجایش آب برای سد‌ها باقی مانده است.
در مورد رودخانه‌های بزرگ قرار گرفته در شهرهای کشور نظیر قم و شیراز هم اخطارهای متعددی ارائه شده که البته و به طور قاطع می‌توان گفت مورد بی‌توجهی شهرداران و اعضای شوراها قرار گرفته است.
رودخانه خشک شیراز و قم هم به درد عدم لای‌روبی مبتلا هستند و حسب اخطارهای مکرر کارشناسان یا حتی خود شهرداران وقت، اما اعتباری برای لایروبی آنها اختصاص نیافته و همچنان شاهد بروز بحران و تشدید نگرانی‌ها هستیم.
این کارشناس با طرح وضعیت سد سفیدرود یا سد وشمگیر گرگان می‌گوید: با چشم خود میزان گل و لای موجود در دریچه‌های سد را دیده‌ام. ما هم در شیراز گل و لای موجود در رودخانه خشک را می‌بینیم و هر چند در رسانه‌ها و فضای مجازی مورد علاقه بعضی مدیران بر آن تأکید می‌‌شود؛ اما از مسئول گرفته تا نماینده مجلس یا تشکل‌های فعال در شهر، کسی به دنبال کسب اعتبارات لایروبی رودخانه خشک شیراز نیست.
گفته می‌‌شود اگر تنها درصد میزان خسارت‌های سیل اخیر در کشور را صرف لایروبی سدها و مسیل‌ها کرده بودیم، این همه خسارت جانی و مالی را متحمل نمی‌شدیم.
عمق فاجعه در رودخانه خشک شیراز به حدی است که عدم لایروبی، باعث شده کف رودخانه به لبه دیواره‌های حاشیه آن در خیابان‌های مورد مسیر برسد. تا جایی که زباله‌جمع‌کن‌های خیابانی خیلی راحت و آسان به مسیر رودخانه وارد و گاه به جمع‌آوری زباله‌ها مشغول می‌شوند.
در برخی نقاط مورد مسیر هم که پس از سیل فاجعه‌آمیز سال 1380 ارتفاع دیوارهای حاشیه رودخانه افزایش یافته؛ اما ایمنی به طور کامل ایجاد نشده است. در مناطق پایین‌دست هم که مورد ساخت و ساز قرار گرفته، باید منتظر حوادث بعدی بود.
در پایان، ذکر این نکته لازم است که در 18سال گذشته خصوصاً و با روی کار آمدن شهرداران از جناح‌های سیاسی مختلف اما هیچ‌کدام در مقام ایمن‌سازی شهر برنیامدند و بیشتر به فکر نقش ایوان بودند.
شعارهای بزرگ و غیرممکن و خرابی‌های امروز دستاورد نظام مهندسی و شهرسازی ما برای شیراز و دیگر کلانشهر‌های بی‌دفاع کشور بوده است.





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

هتل آسمان از تهدید تا فرصت

شهر جدید با مشکلات قدیمی

تجارتی جهانی در پستو

«جاروی پیش »، جلوه ای دیگر از سخاوت نخل

اتصال جاده خرامه به محور شیراز – مرودشت، یک گام دیگر نیاز است

ضرورت احیای اقامتگاه های بوم‌گردی

پیچ مرگ در حاشیه جاده

مشتاقان غواصی؛ جای آموزش اینجاست

سرگذشت یک سنگ از ظهور تا سقوط

بزودی آبی زیر پوست شهر جهرم می‌دود

حرکت پرشتاب برای تداوم توسعه استان ها

کارگروه مبارزه با قاچاق کالا و ارز در فضای مجازی فارس تشکیل شد

تداوم کمک رسانی به سیل زدگان تا رفع مشکلات

اینجا ارابه های مرگ پرشتاب می تازند

کِشتی در خُشکی

حکایت شوربختی دومین دریاچه ایران

سرنوشت غم انگیز دو تالار در شیراز: یکی پیر شد، دیگری زاده نشد

وقت تَق‌سیمِ تَق‌صیر

تعیین هوشمند مقصد سفر به جای گرفتاری 15 ساعته در ترافیک شمال

جاده‌های ناایمن فارس و انسان همواره مقصر!

سایه سنگ بر دروازه قرآن شیراز

توهم پرآبی

روایت مطبوعات شیراز از مذاکره سیاسی تا رقابت های انتخاباتی

صدها جان نازنین لای این آهن پاره ها پرپر می شود

رد پای بیوه سیاه در مُهر

سوداگری دلالان و جیب نحیف مستاجران!

ایران از توسعه سدهای برقآبی جا ماند/روایتی دیگر از لزوم سدسازی

فرصتی برای آبادانی فارس یا تهدیدی برای گروه محدود

پرداختن به توسعه گردشگری از شعار تا عمل

رها شده در «قندیل»

حساسیت جامعه نسبت به موادمخدر زیاد نیست/ حرکت الگوی مصرف به سمت موادمخدر تلفیقی

بی آبی و گرما به هم سازند تا آسایش مردم شیراز براندازند

نیروهای جهادی سعدی نشینان راتنها نگذاشتند/ سیل توجه همه راجلب کرد

صنایع دستی جهرم در پستوی یادها و خاطره ها

کودکانی که مردانه کار می کنند

زندگی پلاستیکی؛ مرگ محیط زیست

ملخ بوستان خورد و مردم ملخ

ارائه الگوی عشق بیمار در برخی نمایش های شبکه خانگی

یادگار آیت الله شب زنده دار

آتش سوزی سینما بهمن شیراز، عمدی یا غیرعمدی

اصلاح رژیم غذایی در کنترل پرفشاری خون موثر است

دست‌هایی که از آن سوی میله‌ها دراز شده‌اند...

خط دوم آبرسانی به شیراز امسال به بهره برداری می رسد

گذرحافظ دربن بست رندان فال فروش است/ تعقیب وگریز دستفروش وگردشگر

نگاه عملگرایانه به اصل بهره‌ وری

سفرهای ارزان؛ تجربه‌ای دشوار اما دست یافتنی است

جایگاه مغفول حکمت در «شهرحکمت»/ شیرازی ها از ملاصدرا چه می دانند؟

هویت

نوید دوباره اداره هیات امنایی تخت جمشید

ایران وجوانان انقلابی